Opgedragen aan Tiras, Golden retriever 2002 – 2011
Beste clubgenoten, vrienden en familie.
Dit stuk start ik met respect naar Paul Roomer, zijn voormalige echtgenote
en hun twee dochters.
Onderweg naar Goch ging de telefoon. Tiras de nog te jonge golden
retriever, pas geopereerd aan de milt, (Verwijderd). Was toch gegrepen door het
noodlot! Uitzaaiingen op de lever.
Hoe wel Tiras, nog wat op leek te leven, verwisselde hij op deze dag het
tijdelijke voor het eeuwige.
Paul, voormalige vrouw, dochters, leef voort met de mooie herinneringen,
de afgelopen negen jaar met Tiras.
Dan rijd je op dat moment dus vlak bij Goch, bijna kwart over één ’s
middags, om kwart over 11 vertrokken uit Alkmaar, natuurlijk waren Jan en ik
mede aangedaan, door het gebeurde voor Paul.
Wij kwamen bij het hotel, de Hoornaren. Fred Avis en Peter Holscher waren
vrij wel gelijktijdig gearriveerd.
Natuurlijk was het nog heel vroeg, wij installerden ons in de toegewezen
kamers en gingen passagieren in Goch.
Wij belanden bij mijn familie, bakker Kamps in Goch! Daar werden wij uit
en te na onderwezen
Over de op handen zijnde fusie tussen, de Eenhoorn en Caïssa. Als
Koedijkers zaten we dus bijna
In een gespeelde leden vergadering op een zonovergoten plein in Goch.
Fred en ik zaten vol op in de zon en soms hebben dikkerds als Fred en ik,
weinig last van de zon.
Er moet natuurlijk heel wat vet bij ons weg gebrand worden, al ben ik
ondertussen een stukje op weg.
Dan moet ik natuurlijk niet te vaak tussen door op vakantie naar Goch.
Fred
Avis 
Een plaatje uit het vernieuwde park in Goch vlak bij de speelzaal op de
brug
.
Ik in de gang speelgebouw in Goch Peter
Holscher geblokt overhemd in actie, in de strijd voor 12
Punten,
Peter won!
Jan Hettema, Grijs haar in zwaar gepeins verzonken. Zijn tegenstander
had een fraai overhemd aan met Dame paard en koning er op gevilt.
Zo als u ziet heb ik gisteren nog wat foto’s geschoten van alle hoofdrol
spelers, zelf geen actiefoto in actie, wie weet ooit op de website van het
toernooi in Goch. Jan was zo vriendelijk na enige uitleg mijnerzijds, een foto
te schieten na afloop van onze laatste ronde, in de gang van de prachtige
speellocatie in Goch.
Het verhaal de voortzetting: Wij togen rond vier uur naar de speelzaal,
daar was nog niemand.
Wij gingen naar het hotel en Jan en ik namen een spiegelei, ik met spek en
Jan die vegetarier is met kaas.
Na het eten gingen wij naar de speelzaal, ik melde mij als eerste aan. De
wedstrijdleiders, sprongen tesamen op in de houding. Nadat ze het zelfde bij
Paul en Peter en Fred hadden gedaan en poogden
Bij Jan niet hetzelfde te doen. Maakte deze een gebaar met de hand, van
aufstehen Ja!! Beide wedstrijdleiders sprongen overeind in de houding, het
ontlokte Jan de opmerking, ze hebben in 60 jaar, heel wat begeleerd! Gelach over
en weer.
De eerste ronde bacht mij tegen een Eindhovenaar met een rating van 2020,
voor mijn gevoel legde ik hem het vuur aan de schenen. Naderhand bleek Albert
Wit een vriendelijke boekenverkoper uit Eindhoven, een duidelijke maat te groot,
ik begreep de stelling niet zo goed, onderwees coach Peter Holscher mij. Ik
dacht winstkansen te hebben. Een utopie zo bleek!
Paul Roomer speelde tegen een Franse IGM, op het podium, de Franzoos die
ook in ons hotel zat, zo bleek, telde Paul keurig uit via fraaie loper
manoüvres, langs de flanken. Weer een heel leerzaam hoofdstuk voor Paul in zijn
geliefde leeuw.
Fred remise Peter won en Jan verloor.
Wij gingen naar het hotel, dronken de vermoeienissen wat weg en vielen
gelukkig! Als een blok in slaap, op het zeer harde bed.
De volgende morgen, begon ik aan mijn James Petterson boek over de
manische Kristine, die allerlei belevenissen heeft, het boek is een aanrader!
Na een heerlijk ontbijt, bereid zo als al jaren door oma Litjens, die ik
’s avonds pestend mijn jungfrau
Noemde, waar op zij kiftend zei, ich bin ein alte Frau!
Overigens was haar schoondochter wederom zwanger, twee jaar terug werd
Willem Punt hier van nog verdacht! Nu was ze een stuk verder en werd er onder
ons geen schuldige aan gewezen.
Wij gingen weer naar de speelzaal, ik werd gekoppelt aan Jan Bettman,
wederom een Nederlander.
Tamelijk uniek, tijdens een buitenlands toernooi, in een gambiet
Siciliaan, speelde ik een zetje van Harrie Klinkhamer, dat werkte niet zo goed,
ik verloor! Paul en Fred en Peter wonnen, Jan speelde remise.
Terug naar het hotel, gezellig met Jan buiten op het terras gezeten.
Knoeipot Ronald had zijn T shirt smerig gemaakt. Snel tussendoor naar de Zeeman,
waar ik lang niet de enige Nederlander was, drie T shirts. Drie euro het stuk,
zo’n heerlijke nederlandse opmerking o als het niet deugt, ruil ik het in
Nederland wel om.
De jeugdige kassiëre 2 eurocent rijker gemaakt. Haar uitzet geld steigt
met stip! In Holland werken wij niet met twee cent zei ik.
In ronde vier zat ik tegen een Duits meisjestalent,Hannah heette ze, eerst
leek ik haar ondersteboven te schaken, maar in ene, kwamen er geweldige zetten!
Bleek ze volgens mij ook nog, gecoacht te worden.
Ik was op mijn quivieve, zei onderweg je
bent niet de eerste 1700 plusser, die verliest van een 10 jarige.
Ondertussen zette ik er drie tandjes bij, het talent moest materiaal in
leveren, maar met een Duitse kampfgeist waar je u tegen zegt! (Doe je niet tegen
een 10 jarige) kwam ze weer met allerlei listige aanvallen.
Materiaal terug winnen, mataanvallen, het kranig ogende meisje, een lekker
Duits dikkerdje en al een echt dametje, ze was al met aardig wat dingen op de
hoogte.
In één ding had ze enorme pech, ze zat tegen een leraar, eerste tot vijfde
stap en nog eens een grote vechter!
Daar mee win je nog geen partijen! Om de partij te winnen, moest ik
materiaal op de juiste manier terug geven, dat deed ik ook, hier na bezweek mijn
kranige kleine tegenstandster en stond ik ook op het scorebord.
Ik prees haar om haar sterke spel en vroeg om haar handtekening, die kreeg
ik!
Jan verloor, Fred speelde remise, Peter won en ging voor de 15 punten,
Paul speelde remise tegen een goed spelende lager ingeschaalde speler
Die avond aten we heerlijk Paul en ik hadden een heerlijke grote biefstuk
met heerlijke gebakken krieltjes,
het was als of God over mijn tong skeelerde.
Naast ons zat een Rotterdams gezelschap, met allerlei voordrachten en
Rotterdamse liederen.
Als toetje nam ik nog een heerlijke chocolade kuche met rum er bij.
Tussendoor werden natuurlijk de ontwikkelingen tussen Caissa en de
Eenhoorn besproken, hier voor moest Fred naar nederland rijden want zijn
telefoon pakte niet op het Duitse netwerk en daar door ook niet op Fred zijn
laptop.
Ook erg belangrijk was de coupe soleil van Peter Holscher zijn vrouw.
Als je wat meer op leeftijd raakt zijn al die nieuwe media technieken best
moeilijk.
Peter heeft uiteindelijk gedacht, het is het belangrijkst dat ik er naar
kijk.
Natuurlijk kwamen ook de VVD, de PVV voorbij met doe normaal man!
Even later gingen de hoger spelende Hoornaren naar hun kamer, ik volgde
hun voorbeeld.
Dook in mijn James Petterson boek, waar kristine in vele niet kunnende,
maar wat is niet kunnende situaties belande.
Iets te vroeg ging ik slapen, maar ik had mij voor genomen bij te vroeg
wakker worden ga je lezen.
De nacht was heel behoorlijk, maar om half 6 ging ik toch nog even een
uurtje lezen, om daar na,
nog even een uurtje in te dommelen.
Na een heerlijk ontbijt, ei marmelade (jam) tonijn met uitjes, naar de
speelzaal en ik speelde tegen Stefan Speck hoe toepasselijk! Lol!
Stefan speelde de Aljechin, ik ben een groot aanhanger van de fenomenale
Aljechin, zijn spel ooit!
Ergens dacht ik beter spel te krijgen, overzag twee zetten van Stefan,
(Elo 1980), wist met wat truukjes een op het oog niet zo makkelijk eindspel met
twee pionnen minder te bereiken.
Voor mannen met zo een elo is dat geen probleem.
Commentaar van Stefan na afloop! Es war tactisch, het zou verboden moeten
worden!
Fred speelde remise, Peter en Paul en Jan verloren.
Paul en ik togen tussendoor naar het plein, waar de Nederlandse patatboer
zat.
Bij aankomst bleek er een Duitse vrouw aangenomen te zijn.
Toen ze volgens mij dacht dat ik Spaans sprak, wees Paul mij er op dat ze
Duits was.
De Duitse dame wees ons er op, dat het buiten in de zon te warm was, om te
eten.
De Nederlandse wilde weten hoelang wij het volhielden. Dat was niet tegen
dovemansoren gezegd.
Naderhand kwam de Nederlandse gezellig naar buiten, zij vertelde ons dat
Duitse mensen veel meer kunnen zeuren dan Nederlanders en zeker over het weer,
es ist nimmer gut!
Wij gingen weer naar de speelzaal, ik speelde tegen een jone lichte ADHDer
17/18 jaar.
Hij speelde e4 – c5 Pf3 - Pc6 d4 – cd4: 4.c3, vorig seizoen speelde Thijs
van Wijngaarden dit tegen mij.
In ene werd ik de ADHDer, speelde veel te wild en na een zet of 15 het
hele bord stond in brand en ik besefte geen 17 maar 3x 17 te zijn. Het ging van
kwaad tot erger, na een periode van voordeel gaf ik een volle loper weg, tegen
wat pionnen en mocht nog van geluk spreken!
Ik vond mijn zesde adem, had een vrijpion aan de andere kant van het bord
en dreigde zijn pionnen
op te halen, op wonderbaarlijke wijze verloor de jongeling het hoofd,
verspeelde zijn pionnen.
Paul vertelde mij de dag er na dat ik gewonnen gestaan had en dat het mij
sierde dat ik remise genomen had. Kort beschouwd ik was compleet op, ik zou
nooit meer de overwinning behaald hebben!
Peter en Jan wonnen, Paul en Fred speelden remise.
Na een heerlijke maaltijd met kartoffel kröten met schnitzel, repte ik mij
naar mijn kamer en zag Kirsten weer een stapje dichter naar de oplossing komen.
Ik viel snel als een blok in slaap, las halverwege de nacht nog een stuk,
om het ’s ochtends vroeg uit te lezen.
Iet wat gebroken dus aan het ontbijt, afrekenen, bedanken voor de goede
verzorging en lopend naar de ontbijtzaal en de Aldi continue de lidl noemen,
prettige beginnende Alzheimer he.
Dat ik nog gedeeltelijk sliep, bleek aan het begin van de Franse partij,
ik liet pardoes mijn loper insluiten!
Mijn tegenstander zag het niet. Per direct wist ik mijn niveau naar
behoorlijk scherp om te bouwen.
Mijn tegenstander was niet bekend met het begrip mat met toegang! Derde
stap! Ik gaf een prachtige demonstratie en analyseerde naderhand nog leuk met
hem, aardige man.
Fred speelde de Noteboom variant, een hele tijd theorie, maar Fred met
alle beslommeringen over internet de fusie en zo raakte op zijn eind en de iets
gehaaidere tegenstander maakte hier dankbaar gebruik van.
Paul had een leuke tegenstander een Zwitserse oostblokker aldus Paul maar
het Zwitserse komt van mij, de man analyseerde zalig! Paul had nergens de winst
volgens de analyse, met zo een aardig mannetje is dat geen ramp!
Jan verloor van een man met een prachtig overhemd, met koning, dame en
paard er op gevilt. Grappig was dat de man, ’s middags Fred zijn tegenstander
was.
De vpartij van de ochtend en begin middag, speelde Peter Holscher, die een
pion loper eindspel op fenomenale wijze tot winst voerde, of ergens de remise
marge overschreden is? Voor mijn gevoel wel.
Met Jan en Paul nog even naar de patatboer een heerlijke satëh met patat
en slalade en in Nederland weer op dieet!
Laatste ronde tegen René Lasschuit 1853 elo Het Probleem Amsterdam, René
aardige vent overigens,
Speelde een saaie damepion opening, ik volgde een aanbeveling van Tom
Morcus, om nog wat jus in het spel te krijgen, maar vrijwel nergens werd het
evenwicht verbroken, remise uiteindelijk
Paul kon de titel van beste Koedijker dit toernooi verdienen en had
voordeel tegen de toernooi brompot, ssst bij het minste geluid. Achteraf best
een grappige man.
Paul gaf zijn kwaliteit voorsprong weg en beruste in remise.
En de beste Koedijker? Dat zijn alle 39 leden op de club!
Jan knoopte een 1800 speler op, in de C groep zijn ze gewaarschuwd!
Fred won tien punten en bij het ter perse gaan was de uitslag van Peter
niet bekend, 13 of 15 punten.
Reisgenoten en clubkornuiten. Dat we volgend jaar weer met een grotere
afvaardiging gaan naar Goch, het blijft de moeite waard! Tot
een volgend verslag.