Omni Simultaan in Rietschoot 23 juni 2007

Eindstand:
#   Speler                     Score  Partijen  % *      WP      DP 
 1   Punt, Roland                 40      16     83%     369     608 
 2   Nicolai, Henk                35      16     73%     350     587 
 3   Volkers, Annemarie           31      16     65%     397     677 
 4   Roomer, Paul                 30      16     62%     354     643 
 5   Stoop, Danny                 26      16     54%     404     685 
 6   Punt, Willem                 26      16     54%     301     561 
 7   van der Meiden, Albert       25      16     52%     393     718 
 8   Slikker, Dirk                25      16     52%     362     710 
 9   Greven, Ron                  25      16     52%     355     652 
 10  Leek, John /Willem Fokke     23      16     48%     320     723 
 11  Volkers, Fred                22      16     46%     369     717 
 12  van Dam, Jan                 22      16     46%     357     576 
 13  Heijink, Rob                 19      16     40%     321     773 
 14  Spaan, Nicolaas              17      16     35%     310     613 
 15  Nieuwenhuis, Ruud            15      16     31%     374     749 
 16  van Welbergen, Herwin        14      16     29%     366     712 
 17  Kamps, Ronald                9       16     19%     350     672 
 18  Van Der Badmintonclub, Frits 7       16     15%     345     748 
 19  Knoeff, Dirkjan              9       6      50%     121     418 
 20  Jostmeijer, Erik             6       6      33%     148     502 
* Percentages worden berekend naar de maximaal mogelijke score (3 punten per win!). 

Verslag van de Drieneloose website:

Toernooi met Drienerloosche indeling steekt weer de kop op

Op 23 juni 2007 (precies 1359 dagen na de eerste editie) werd in Koedijk de tweede editie van het omni-simultaan toernooi gespeeld. In de volksmond staat dit toernooi bekend als het toernooi met de Drienerloosche indeling. Uiteindelijk scheen Roland Punt uit Koedijk dit prestigieuze toernooi te winnen.
Onder de bezielende inspiratie van Erik Jostmeijer was dit toernooi een nieuw leven ingeblazen. Jostmeijer had aan de eerste editie deelgenomen en was vastbesloten om dit toernooi ook eens in Koedijk te houden. Gelukkig maar, want Jostmeijer is een Koedijker met Drienerloosch bloed in zijn aderen (oftewel koningsblauw) Samen met de oud-Drienerloërs Dirk-Jan Knoeff (DJ) en Martin Borggreve (Bobo) werd een gedegen organisatie opgezet.
Daarom begon het toernooi geheel volgens traditie dus te laat. Dit kwam Herwin van Welbergen (de enige deelnemer die nog lid is van Drienerlo) en den oud-leden van Drienerlo Henk Nicolai en Martin Borggreve wel goed uit, want anders waren ze ongeveer net op tijd geweest.
Ronde 1 kan getypeerd worden als spannend en prima als begin voor een toernooi zoals dit. Willem Punt kreeg de eer om in zijn groep als enige in aanmerking te komen voor een kilometervergoeding. Al snel pakten Jostmeijer, Knoeff en Borggreve er een stoel bij om de enige lopende partij (taaltechnisch is dit correct, maar verder niet) die ze nog hadden gewoon zittend te volbrengen. Het leverde Punt uiteindelijk wel de winst in de groep op.
In een andere groep hadden Van Welbergen en Nicolai elkaar al direct gevonden. Ook zij besloten dat het een goedlopende partij werd. Na ronde 1 werd vastgehouden aan de tradities van het toernooi en werd daarom ook ronde 2 gespeeld. Wederom liep deze gesmeerd en de punten werden dan ook weer netjes onder de diverse spelers verdeeld.
Aangezien de organisatie al twee ronden lang had besloten dat traditie iets is wat je in ere dient te houden werd dit ook maar gedaan bij ronde 3 en tevens de laatste voorronde. Deze week qua deelnemers per groep af van de eerste twee ronden want in plaats van drie partijen had nu iedereen 5 partijen bij te houden. Ook dit bleek voor de meesten goed bij te sloffen. Hier schenen opnieuw dat de Drienerlosche deelnemers elkaar tegen het lijf liepen. (figuurlijk dan natuurlijk)
Na de voorronden volgde nog de finaleronde (geheel volgens traditie uiteraard) waarin gestreden kon worden om een heuse wisselbeker. Uiteindelijk bleek Ronald Punt de meeste punten bij elkaar gelopen te hebben waardoor hij de beker (en een bijbehorende cd-speler/walkman) in ontvangst mocht nemen.
De deelnemers waren allen zeer tevreden en allen vonden in elk geval dat het toernooi zeer geslaagd was. Op de vraag hoe liep het vandaag kwamen dan ook alleen maar positieve reacties. Minder gelijkstemmig waren de antwoorden op de vraag of de deelnemers het gevoel hadden een marathon gelopen te hebben. Onder hen die wel dachten dat ze dit hadden gedaan viel op dat dit de marathon van New York, Koedijk of Kabouter scheen te zijn geweest.
In ieder geval was het voor de oosterlingen van Drienerlo zeer geslaagd. Al liep het allemaal wel iets uit. Op zaterdag was om 7.00 uur de heenreis begonnen. De terugreis eindigde echter op zondag ergens rond 14.30 uur.



Impressie van Ronald Kamps op de Site van Opening 64:

Nicolaas Fred en Ronald op Koedijk omniumtoernooi
Zaterdag traden boven staande aan om deel te nemen aan een simultaantoernooi.
Bedoeling was dat je als individueel speler simultaan speelde tegen je 3 poulegenoten. De borden zeer moeilijk! Allen met jou deelnemersnummer waren in willekeurige. Vorm neergezet restrictie speelde je met zwart diende je om de tafel heen te lopen en aldaar je zet uit te voeren, deed je dit niet volgde er een tijdstraf van 3 minuten die postbode Ronald altijd zoekend naar de kortste weg tussen 2 punten 1 keer in dit toernooi op liep.
Dat was in de 2de ronde, in de eerste ronde speelde ik maar liefst tegen Ron Greven, Dirk Slikker en kersvers Koedijk kampioen Danny Stoop. De sluwe Dirk Slikker mooi spelend met eigen opening systeempjes verschalkte mij op fraaie wijze, Danny creëerde een stelling die vanuit Ronald Kamps ogen, gevoed door Dennis' lessen schreeuwde om offers, zo geschiedde, Danny heeft echter niet zomaar de Koedijktitel bemachtigd, heeft 1891 elo en speelde zich op verantwoordde wijze naar het punt. Dan Ron die weer met het lettisch op de proppen kwam waar ik nooit wat van zal snappen hulde aan Ron, echter je veranderd zo goed mogelijk dingen die je in andere partijen tegen elkaar gespeeld hebt, resultaat Ron verbruikte aardig wat tijd aan mijn bord, ja clubgenoten! ook nog eens allen met klok, 20 minuten per persoon in die eerste ronden en veel lopen. Rondjes dus, dan ben je best blij dat je postbode bent. Terugkomend op Ron, wat er ook gebeurd mag zijn?? Ron had op een gegeven moment aan mijn bord nog maar 34 seconden tegen ik 13 minuten + dat ik wat leuke dreigingen had over de h lijn. Ron is echter ondertussen een goede 1700+ speler en creëerde in die korte periode nog zelf een listige matdreiging die ik qua spanning maar net wist te pareren mijn enige 1 die ronde euvel was waarschijnlijk wie zal het zeggen dat ook mijn groepsgenoten mogelijk mijn klok ingedrukt hadden dit is natuurlijk ook mogelijk als je op diverse borden speelt oplettendheid tijdens de rest van het toernooi was dus geboden.
De 2de ronde in een poule van Jan van Dam en 2 drienerloospelers, de studentenclub uit het oosten des lands die samen met Koedijk al 3 jaar dit toernooi speelt en de formule ooit uitgedokterd heeft toen alle soms nu al overjarige ex studenten nog op die vereniging speelden. Een enthousiast mens als Erik Jostmeijer zag ook wel iets in deze toernooivorm en zo ontstond dus de samenwerking, mogelijk over 2 jaar in een vorm van NK in Koedijk. De 2de ronde liep ik 2x tegen het frans aan van de Drienerloospelers en verloor netjes van Jan van Dam. Hijgend en puffend bijkomend zaten Fred en ik aan de bar, Nicolaas was ondertussen in topconditie geraakt maar schrijft nog zijn eigen verslag!
De middag bracht zeskampen nu dus op verspreidde borden maar liefst tegen 5 spelers speeltempo 50 minuten per persoon per partij dat leek heel wat, maar viel even zo vrolijk niet mee, weer tegen Danny wederom snel verloren gelukkig is Danny een goede vriend dus kan het lang aan. Ook aan de andere borden op die tegen wederom jan van Dam na kwam ik in trouble. Die verloor ik dan ook allemaal echter tegen Jan had ik een schitterende aanvalsstelling op zijn koning met allerlei penningen, de stelling was zo mooi dat speler van Dam en secondant John Leek er weinig vertrouwen in had en jan beweerde dat hij zich nog wel uit een mat kon redden. Ondertussen ging ik door mijn vlag, waarschuwing aan Roger Bloem: ga nooit met mij pokeren want ik hield mijn gezicht goed in de plooi en zette Jan mat waar John Leek meteen vermelding van maakte, de rest van de middag en zelfs gisteren heb ik het mogen horen en ik lach nu nog.
De 4de ronde gelukkig maar 4 spelers er haakten wat mensen begrijpenderwijs af speeltempo 45 minuten p.p.p.p. alleen ons aller Nicolaas kreeg ik op de knieën Lc4 en Pg5 in de leeuw. Nicolaas verzuimde h6 dit leverde verderop een stuk op en kort daarna de partij. Tegen John Leek en Rob Heijink ietwat gevoed door hoofdsponsor Amstel maar zeker ook de vermoeidheid + hun goede schaakkunde een 0 ook de alleraardigste drienerloospeler bleek nu een maatje te groot 3 uit 15 het ware zo het was bere gezellig.
Winnaar Roland Punt, derde vriendin van Roland; Annemarie Volkers en ongeveer 9de als beste Opening 64er waar al het goede vandaan komt met betrekking op Annemarie, vader Fred waarbij Moeder luciën een even grote rol heeft. Binnen een uur terug naar huis, 2 boterhammen 1 banaan omkleden en naar de vest naar Jerry Bloem met Jose George en Robert the haunting of the sparkling diamond. Ik heb genoten wat een leuk dansen, mooie meisjes en leuke jongeren, voldaan viel ik uitgeput in bed 's avonds laat de dag was besteed.
Ronald Kamps