Vakantieschaak ????????

Je denkt dat na een maand of 3 Portugal je weer verlangt naar Hollanda, naar de regen, kou, spuwende marokkaantjes, files, miljarden verslindende regering, graaiende bankiers, andere gleuven in de brievenbussen voor het vuurwerk.
Nee hoor, laat mij maar 45 jaar terug gaan in de tijd. In Portugal geen werkloosheid, bv. vrouwen hebben hun eigen wijk waar ze de stoepen en straten schoon houden compleet met karretje en geel hesje, perfect geregeld. De oude Renaultjes, Simcaatjes en paard en wagen bevolken de slecht onderhouden wegen (dus geen onderhoudskosten en men rijd voorzichtig, perfect).











..de helmpies kregen we er gratis bij…..      

Bejaarden zitten overdag lekker buiten te keuvelen op de leugen bankjes(nog een paar jaar, ook jullie schaakvrienden). Lekker in het zonnetje een pilsje pakken voor 0,80 cent. Talloze brommers uit onze jeugd rijden er rond(Kreidler,Zundapp). Ik kon het niet laten om er één te huren voor een week en Marianne en ik hebben er heerlijk op getoerd.
(kosten € 12,--)

Alhoewel Paul Roomer aan het zweten was om de nieuwe Bordewisser in elkaar te frutselen begrijpen jullie dat ik geen enkele moeite had de schaakdeur achter mij te sluiten. Dacht ik!!!

……sinasappel of citroen?....

Ongemerkt stond de deur toch nog op een kier en kreeg ik na 2 maanden Portugal twijfels of ik het schaakbord en schaakstukken aan de wilgen (sinasappelboom) zou hangen.
Tijdens mijn lange strandwandelingen(wat een rust en ruimte) , onderwijl wat pelgrim-gelukbrengende Jacopsschelpen uit het zand oprapend voor Koos Hoogland z’n collectie, werd ik toch weer wat helder in het hoofd.
Terwijl de vissers op de oceaan in hun kleine bootjes hun rondjes voeren voor wat garnalen begreep ik plotseling dat kampioen worden van
 de Schaakgroep Koedijk er niet meer inzit. De jaren gaan tellen zullen we maar zeggen. Mijn enige kans voor een titel is het kampioenschap snelschaken.
Ik begon zowaar weer enthousiast te worden.



Als je hobby schaken is dan moet je niet in Portugal zijn maar toch zag ik in een plaatselijk krantje een advertentie van een snelschaakcomputer en zoals alles in Portugal, niet duur.

Kopen dus en oefenen.

Duizenden 5-minuten potjes heb ik gespeeld.

En ik ben er klaar voor,

(net als de bedelaarster op de brug van Tavira die ik later van mijn geld een lotto formulier zie invullen bij de kiosk)

 Dat is Portugal!

JéPé 

Ps. Als iemand mij op bovenstaande aanspreekt zeg ik gewoon dat ik het heb verzonnen